Hieronder kun je alvast de eerste alinea van het eerste hoofdstuk lezen. De proloog houd ik nog een tijdje geheim

Ik heb altijd gedacht dat alles in deze wereld een reden heeft, maar ik kon geen enkele reden bedenken waarom ik mijn moeder en mijn beste vriend verloor op precies hetzelfde moment, waarom ik ben achter gelaten met niets meer dan een leegte in mijn hart. Ik voelde me in de steek gelaten en verloren, ik wenste dat ik ook was doodgegaan.

Dat was het voor nu! Ik ga snel weer verder en houd jullie op de hoogte! (p.s. wat vinden jullie ervan?)

Greetz and X, Natasja

Daarbij heb ik het eind deels herschreven. Het eind wat ik eerst had vond ik toch geen goede afsluiting van het eerste deel, dus heb ik er een stuk tussen verzonnen wat goed past en ontzettend spannend is! Maar het eind wat ik eerst had, heb ik nu verplaatst naar het eerste hoofdstuk van het tweede deel. En nu vind ik het goed zoals het is

Daarnaast ben ik bezig met het verder uitwerken van de plotlijn voor het tweede verhaal. Wat ik ontzettend leuk vind, want het tweede deel gaat zich (waarschijnlijk) afspelen in o.a. Amerika, Australie, Azie en misschien nog een land in Europa.

Ik heb nog een paar namen veranderd… wat vinden jullie van Ethan en Damian – de namen van twee nephilims? Ik vond het wel mooie namen voor de slechte personages in mijn verhaal. Dit zijn overigens bijfiguren, de namen van de hoofdpersonages houd ik nog even voor mezelf.

Verder moet ik nog 1 scene schrijven voor hoofdstuk 13, want ik kwam erachter dat ik die ook nog was vergeten :S gaat lekker zo. Maar het ziet er allemaal goed leesbaar uit. Ik ben best al trots op mezelf.

Ik hoop over een paar dagen de rest van het verhaal te printen. Dan is het wachten op de kritiek van mams haha.

p.s. midden januari gaat een nieuw project de lucht in. Ik zal jullie hiervan op de hoogte stellen, want ik weten zeker dat jullie het leuk gaan vinden

Momenteel heb ik hoofdstuk 1 t/m 11 af, al moet ik bij hoofdstuk 9 nog een stuk schrijven. Ik heb dat hoofdstuk in twee gesplitst, zodat er nu twee aparte hoofdstukken zijn. Dit houdt in dat ik nu 17 hoofdstukken heb. Nog 6 te gaan dus!

Een verhaal schrijven en zorgen dat alles klopt is nog best een ingewikkelde klus. Ik kwam tijdens het herlezen erachter dat een aantal dingen niet klopten, dus die moest ik weer veranderen. Ik ben blij als straks alles klopt en het hopelijk lekker wegleest. Ik kan daar zelf niet meer over oordelen, want af en toe vind ik het vervelend worden en denk ik dat het niet goed is. Maar dat komt denk ik omdat ik het te vaak gelezen heb, want het plot en de personages vind ik nog steeds heel erg leuk!

Ik ga snel weer aan de slag En ik wens iedereen fijne kerstdagen!

Voor mijn gevoel leest het nu lekker weg. Ik heb hier 11 dagen over gedaan, dus ik denk dat het nog even bikkelen wordt om alles op tijd af te krijgen. Dat wordt dan maar wat vroeger opstaan

Ik wens iedereen een fijne Sinterklaas!!

In de jaren die voorbijgaan denkt ze maar aan een ding. Haar wolf. Ze zoekt hem altijd, in de winter is hij er, maar in de zomer is de wolf ieder jaar afwezig. Ze kijkt daarom het meest uit naar de winter. Wanneer een jongen van school wordt ‘gedood’ door wolven, begint de jacht op de wilde beesten. Het is de dag dat zij haar wolf ontmoet, een jongen, naakt op haar veranda.

In het begin van Huiver werd ik direct Grace’ wereld in getrokken. Hoofdstuk 1 heb ik meteen twee keer gelezen, omdat ik deze zo mooi vond. Maggie Stiefvater heeft een erg fraaie schrijfstijl, en schrijft beeldend. Ik kon me de omgeving goed voorstellen, zeker ook met de constante koud en de sneeuw. Ik kreeg het bijna zelf koud. Brrr. Knap van Stiefvater om dat zo over te brengen.

Ik vond het daarom erg jammer dat hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe moeilijker ik me ertoe kon zetten om het te lezen. De personages kwamen plat over, ze praatten allemaal hetzelfde en ze hadden geen eigen identiteit. Terwijl ik de omgeving heel goed kon visualiseren, hadden de personages niet echt een gezicht. Erg jammer, want als Stiefvater de personages beter had uitgewerkt, was het boek stukken beter geweest. Ook zaten er nogal wat gaten in het verhaal: Sam verandert als het koud is naar een wolf, maar wanneer hij wordt neergeschoten in de barre koud, wordt hij opeens een mens? Waarom wordt Grace geen wolf, terwijl ze al meermalen is gebeten? De ouders van Grace merken in al die weken niet dat er een jongen in Grace’ bed slaapt, dat hij daar doucht? Goed, zo kan ik nog wel even doorgaan. In ieder geval hoop ik dat Stiefvater in het tweede deel alles wat beter uitwerkt, en ik ben benieuwd wat voor reden ze geeft voor het feit dat Grace niet verandert.

Daarnaast vond ik Huiver wat uitleggerig, en was het middenstuk erg saai: ‘Kom we gaan een quiche bakken’ (Ik kan ook in een kookboek lezen hoe dat moet). Ik wil zeker niet helemaal negatief over dit boek praten, want het eind vond ik weer heel erg mooi, het maakte meteen het middenstuk goed. Ik deed het boek ook enigszins tevreden dicht. Daarbij is de manier waarop de wolven transformeeren erg origineel, weer eens een andere kijk op het weerwolfthema.

Recensie door Natasja Storm

Wat vonden jullie van het boek? Ik ben benieuwd of jullie het met mij eens zijn, of dat jullie een andere mening hebben.

[isbn]9789048802531[/isbn]

Het verhaal gaat over Nicodemus Kras. Hij is een van de snelste spreukschrijvers in Sterrenstee – de universiteitsstad voor magiërs. Voor zijn leeftijd is hij erg kundig en hij kent zelfs twee magische talen. Het enige probleem is dat hij niet kan spellen (iets wat hij gemeen heeft met de auteur, Charlton is immers dyslectisch). Wanneer een magiër wordt gedood door een verkeerd gespelde spreuk, verdenkt iedereen Nicodemus Kras. Nicodemus laat het er niet bij zitten en gaat op onderzoek naar de echte dader.

De wereld die Charlton heeft geschapen is echt fantastisch, samen met de levendige magie en vooral in het begin sterke personages. Er wordt in het verhaal meer ‘verteld’ dan dat er dialogen zijn, beschrijvingen geven een goed beeld van de personages, de prachtige magie en het rijk. Ik lees niet veel ‘echte’ fantasy, maar volgens mij wordt er in fantasy meer verteld dan dat er dialoog is, voor lezers die daar van houden is dit dan ook een aanrader. Je kunt gemakkelijk in het verhaal komen en op reis gaan naar deze unieke wereld. In het verhaal zitten geweldige actiescènes die visueel erg sterk zijn, elke slag, elke beweging kwam in mijn gedachte tot leven. Een klein minpuntje wat ik net al aangaf, het eind geeft niet genoeg voldoening. Ik had graag gezien dat de personages iets beter en langzamer hun ontwikkeling doormaakten. Het kwam nu nogal gehaast over. Over het algemeen is het wel een heerlijke fantasy om lekker mee op de bank te zitten, kopje thee of chocolade melk erbij.

Recensie door Natasja Storm

De missie is om mijn verhaal op de 20ste van december af te ronden, zodat ik alles netjes kan printen, inbinden, in cadeaupapier wikkelen en ja, onder de kerstboom leggen voor mijn ouders (voornamlijk voor mijn moeder, want zij is kritische lezer nr 1.) Misschien denk je wel dat je nooit vrienden en bekenden je verhaal moet laten lezen, maar mijn moeder zegt gewoon dat iets slecht is, en als iets goed is zegt ze dat natuurlijk ook. In ieder geval is zij een zeer kritische lezer, omdat zij al vanaf jongst af aan leest. Dus ik ben blij met haar als kriticus

Ik ben benieuwd of ik ook in deze missie slaag!

Greetz and keep you posted, Natasja

Morgen ga ik alles nog een keer printen en dan… op naar de kerstmissie! (zie hierboven).

Bizar, maar spannend
Het begin van een bizar, maar ontzettend spannend boek. Het moge duidelijk zijn dat er iets gaande is op de kippenboerderij, maar wat? Die vraag blijft onbeantwoord tot het lugubere eind.
Hoewel de schrijfstijl te wensen overlaat door de soms zwakke dialogen, zit er in het verhaal een spanningselement waardoor je gewoon niet kunt stoppen met lezen. Ik heb dit boek ook in een paar uur uitgelezen. Ik wilde te weten komen wat er met de kippenboerderij aan de hand was en of de vader van Kamil nog in leven was. Bij het verhaal zitten dreigende zwart-wit illustraties die echt een duistere sfeer oproepen, je wordt als het ware een gevangene van het verhaal en pas vrijgelaten als je het uit hebt.

Verwachtingspatroon
Het verhaal draait vooral om wat er zich diep in het bos op de kippenboerderij afspeelt, daaromheen verwikkelen zich zijlijnen die allen met de kippenboerderij te maken hebben. Het verhaal zit ook erg goed in elkaar – vooral ook door de vele wendingen die je verwachtingspatroon in de war schoppen, maar op het eind valt alles op zijn plaats. Bijna geen enkele verwachting kwam uit, waardoor ik elke keer werd verrast door de steeds gruwelijkere dingen. Waarom verliest juffrouw Milea haar vingers? Waarom is Flori opeens zo ziek geworden? Waarom wordt Cosmina steeds dikker en dikker? Waarom ontploffen de konijnen?

Boodschap
Ik denk dat de auteur vooral met dit verhaal een boodschap wil overbrengen, op ecologisch vlak. Hij laat op een macabere wijze zien hoe wij omgaan met dieren die wij vervolgens slachten voor consumptie. Zijn keuze om onze ogen te openen vind ik wel wat ranzig, maar het verhaal blijft je bij. Is dit Lazlo Strangolovs bedoeling geweest?

Conclusie
Erg spannend, maar één tip: lees dit verhaal niet voor je gaat eten. Het heeft een onsmakelijk eind.

Recensie door Natasja Storm